Çin kaynaklarında Türk sikkeleri

Dünyada 40 milyon kişi Çince öğreniyor

Konfüçyus Enstitüsünden yetkililer bu yıl beşincisi düzenlenen yıllık konferansta dünyada 40 milyon yabancının Çince öğrendiğini bildirdi.

Uluslararası Çin Dili Konseyi Genel Müdürü Şü Lin, bu yıl dünya genelinde 40 ülkede açılan Konfüçyus enstitüsünde 97 sınıfta dil eğitiminin başladığını ve 8 ülkenin de programa dahil olduğunu anlattı.

Meclis Çince bilen uzman arıyor !!!

  TBMM, yabancı dil açılımı başlatıyor. Sınavla Çince, Rusça, Arapça ve İspanyolca bilen 40 uzman yardımcısı alınacak. TBMM Genel Sekreteri Sadettin Kalkan, 102 parlamentoyla dostluk anlaşması bulunan Meclis’in, son 10 yılda yabancı parlamentolarla olan ilişkisinin hızla geliştiğini anlattı. Kalkan, şunları söyledi: “Dış ilişkilerde görülen bu değişime ayak uydurmak gerekiyor. Rusya büyük bir değişim göstermiş, Çin de gerek uluslararası ilişkilerde gerekse ekonomide atak yapmıştır. Türkiye’nin Ortadoğu’daki vizyonu ve önemi, lider ülke konumunun son derece parlak bir seviyeye gelmesi, bu ülkelerle olan ilişkilerimizi güçlendirmiştir. Bu sebeple parlamentomuzda Rusça, Çince, İspanyolca ve Arapça bilen uzman yardımcılarımızın çalışmasının yararlı olacağını düşündük. Zaman içerisinde ülke uzmanlığını geliştireceğiz.”
08.12.10

Chin We Machin’ning Jughrapiyilik Uqum Dairisi

Chin we Machin ibarisi Uyghur-Türk, ereb we paris alim-ediblirining tarix, jughrapiye, tilshunasliq desturlirida, sayahetnamiliride we shéir dastanlirida ming yillardin béri izchil yosunda istimal qilinip kéliwatqan, hemmige tonush nam bolsimu, lékin mushu esirge kelgende ibarining tarixtiki jughrapiyilik uqum dairisini chüshinish we izahlashta yol qoyghili bolmaydighan xataliq körülüwatidu.

Mingler (1368-1644) Çingler (1644-1911)

Mingler (1368-1644)  Ming dönemi edebiyatı, eskiye tutkun konfuçiusçu edebiyatçıların yetersizliğini, tiyatro ve özellikle de roman alanında verilen yapıtlarla giderdi. Pipa ci (gitar), "Güney tiyatrosu"nun başyapıtıdır. Roman türüne gelince, bu alan o döneme değin kısa ve uzun öykülerle sınırlanmıştı; cılar ile taocular da kendi propagandalarını yapmak için bu türden yararlandılar. Halk öykücüleri ise en çok tarih romanlarına ilgi duydular. Birkaç kez gözden geçirilerek yeniden yayımlanan Uç' ülkenin romanı (Sanguo Ci yanyı) adlı yapıt sayesinde, aşağı sınıflar da Liu Bei, Cugı Li-ang ve Tsao Tsao gibi, Çin tarihinin en ünlü simalarını tanıma fırsatı buldu. Tarihsel gerçeklerden çok, hayal gücüne dayanan Şuihu cuan (Su kıyısında) adlı yapıtta Song döneminin sonlarına doğru Şandong eyaletini haraca kesen bir haydut çetesi anlatılıyordu. Şiyou ci"de (Ba-tı'ya yolculuk) tarihsel gerçeklerden daha da kopuluyor ve doğaüstü olaylar alanına giriliyordu. Cin Ping Mel ise bambaşka bir türü, gerçekçi töre roman geleneğini başlatıyordu. En iyi çin romanlarından biri olan bu yapıtta, dönemin kokuşmuş bazı memurlarının tutumları tüm çıplaklığı ile ortaya konmaktaydı.

Yüenler (1280-1368)

Yüen döneminde, yeni bir tür gelişti: tiyatro. Antikçağ'dan beri güçlü bir biçimde varlığını sürdüren tiyatronun kökenlerini dinsel törenlerde, tarih ya da efsane kahramanlarının canlandırıldığı danslarda aramak gerekir.

Songlar (960-1279)

Song sülalesi döneminde, baskı tezgâhlarının yaygınlaşması ve kültür düzeyinin yükselmesi, "notlar" diye adlandırılan iddiasız yeni bir edebiyat türünün doğup gelişmesine olanak tanıdı; bu türde, okurların ansiklopedik merakını gidermek için her türlü konu ele alınıyordu. Temalara ya da çağlara göre sınıflandırılmış ilk büyük ansiklopediler bu dönemde basıldı; ama geçmişin tüm yapıtlarının bu biçimde ortaya konması, yaratıcılığı durdurmadı.